Bið

Bið er endalaus. Maður er alltaf að bíða.

-Að bíða eftir svari.
-Að bíða í röð.
-Að bíða eftir nýjum þætti af Californication.
-Að bíða eftir pizzu frá Dominos.
-Að bíða eftir að eiga nægan pening fyrir e-ju.

ALLTAF!

-Sumarið.
-Hróaskelda.
-Heimsreisa.
-Flytja út.
-Gefa út plötu.


Lífið núna er það sem er að gerast á meðan ég bíð eftir þessu. Það er ekkert gaman. Ekkert gaman að vita að þetta sé 'á meðan' parturinn af ævinni minni. Kannski er þetta vetrarfílingurinn bara. En ég bíð spenntur eftir Roskildefílingnum. Svona er hann ekki. Þá er maður ekki að bíða. Eini tími ársins þar sem maður er virkilega að lifa í núinu. Allt annað gleymist. Ekkert skiptir máli nema það að maður er á Hróaskeldu og það er fullkomið. Volgur bjór og steikjandi sól- Fullkomið!
Meira að segja upphitunardagarnir eru fullkomnir. Nokkrir dagar í að tónleikarnir byrji, en maður er ekki að bíða. Maður er bara að njóta þess sem maður hefur á meðan maður hefur það.

Kannski þarf ég bara að finna rétt hugarfar...
Eða flytja til Roskilde...
Veit ekki...
Hvað veit ég?
Ég er bara gamall gangavörður...

-jla